We wisten dat de auto in een zee container stond, alwaar hij al door de eigenaar (Ben) onder handen was en werd genomen.
Hoe hij in deze kleine ruimte kon werken is mij nog steeds een raadsel, maar verdient wel respect.
En toen ging de deur van de container open en was dit wat we zagen.............
Even slikken en daarna een kwestie van even “er doorheen kijken” zoals men dat noemt.
Maart 2004
Een blik in de motorruimte, waar de 298 ci V8 nog net onder het stof zichtbaar was.
Ik had mijn vriendin Wendy al een beetje bedenkelijk naar mij zien kijken toen we een inspectie rondje door de container maakten.
Tot Ben een startkabel op de accu aansloot en de V8 na de twee keer de sleutel omdraaien grommend tot leven kwam……YEAH! Heerlijk dat geluid.
En bij Wendy had een brede glimlach direct de plaats ingenomen van de bedenkelijke blik….
November 2004
Met een vrachtwagen voorzien van een kraan werd de Cougar op dezelde vrachtwagen geladen. Wat een rit was dat.
Gelukkig reden Peter, Aimee en Wendy achter ons om ons tijdig te waarschuwen dat de Cougar langzaam richting de zijkant van de vrachtwagen gleed.
Na een rit die ons allen een paar jaar van het leven heeft gekost, stond de Cougar uiteindelijk in onze garage.
Eindelijk konden we met de auto aan de slag.
November 2004
Het interieur van de Cougar.
Niet om echt vrolijk van te worden.
Één van de vorige eigenaren had een gewoon tapijtje op de bodem geplakt.
Later bleek het een ergernis om dit er uit te krijgen met al die lijm resten.
Er stond mij nog een hoop werk te wachten.
Gelukkig bleken er een aantal vrienden meer dan bereidwillig om zo af en toe de handen uit de mouwen te steken en ook wat vrije tijd in de Cougar te stoppen.